jack

Colditzto miasto, położone w środkowowschodnich Niemczech, nad sennie płynącą rzeką Muldą Ćwikowską. To co wyróżnia je z pośród innych podobnych miejsc, to wspaniały, renesansowy zamek, który w latach 1578-1591 pełnił rolę rezydencji myśliwskiej saskich władców. Bryła zamku, po dziś dzień, malowniczo góruje nad miastem, łącząc się w ze średniowiecznym ryneczkiem, przy którym znajduje się ratusz miejski i szereg zabytkowych kamienic. Miasto znane było niegdyś z wyrobów ceramicznych wytwarzanych w miejscowych fabrykach, z racji znacznych w okolicy dobrych, pokładów gliny. Glinę tę wydobywano m.in. do słynnej manufaktury meloniki w Miśni.
Niechlubna historia miasta zaczęła się z chwilą założenia na zamku w 1933 r. obozu koncentracyjnego, w którym przebywało około 600 działaczy antynazistowiskich. W 1936 roku przekształcono go w obóz Służby Pracy Rzeszy, a w 1940 r. na słynny obóz jeniecki dla oficerów Oflag IV C. W obozie tym w latach 1939-1945 wiezieni byli polscy jeńcy wojenni, oficerowie i żołnierze Wojska Polskiego, uczestników walk w 1939 r w tym kilkunastu generałów oraz grupy wyższych oficerów Armii Krajowej. Wśród nich generał Tadeusz „Bór” Komorowski – komendant główny AK oraz pułkownik Antoni „Monter” Chruściel – dowódca Powstania Warszawskiego w 1944 roku. Wydarzenia z tego okresu obrazuje dzisiaj, muzeum utworzone w części pomieszczeń zamku.
Oprócz samego zamku w mieście zachowało się wiele urokliwych zakątków i zabytków, które prezentuje na fotografiach m.in. kościół parafialny św. Idziego z XV wieku, ratusz z 1657 r., kaplica cmentarna św. Mikołaja z pomnikiem poległych w I wojnie światowej, Wieża Hajmatu na wzgórzu, Töpelsberg, Muzeum Regionalne (w budynku z 1730 r.) oraz dom rodzinny Johanna Davida Köhlera z 1656 r.
W 2002 roku miasto dotknęła wielka powódź, która spowodowała wiele zniszczeń. Udało się jednak ocalić zabytkowe centrum miasta. Będąc w Colditz, koniecznie trzeba skosztowania lokalnego browaru, w jednym z ogródków wystawianych na ryneczku. Smakuje wybornie w otoczeniu historycznych murów.

Nic nie zapowiadało tak tragicznego końca V Pikniku Lotniczego w Płocku. Świetnie przygotowana impreza, względnie dobra pogoda, różnorodność prezentowanych samolotów prowadzonych przez najlepszych pilotów, które można było uwiecznić swoim aparatem, gwarantowała wyjątkowe doznania. Niestety barwne, pełne akcji zdjęcia, naszego kolejnego wspólnego pleneru przykrył kurz smutku i zadumy nad przemijaniem.

Podczas ostatniego już pokazu, ostatniej figury akrobatycznej, zginął MAREK SZUFA, wicemistrz Polski w akrobacji samolotowej i kapitan boeinga 767 PLL LOT. Spadł do Wisły swoim samolotem akrobacyjnym Christen Eagle II N54CE na oczach tysięcy widzów.

To było moje pierwsze spotkanie z lotnictwem. Do uczestniczenia w Pikniku zachęcił mnie Sylver, który brał już udział w tego typu imprezach. Przedstawiamy Wam zapis zdjęciowy tego wydarzenia razem z zapisem ostatnich chwil MARKA SZUFY, którego pamięci dedykujemy te galerie.

W tym roku udało mi się odwiedzić Saluzzo, małe miasteczko położone w północnej- zachodniej części Włoch. Oczywiście jadąc tam, nie zapomniałem zabrać ze sobą mojego towarzysza wszelkich wypadów Fuji FinePix S6500 fd, licząc na to, uda nam się uwiecznić piękne widoki i wspaniałą architekturę miasteczka. I nie zawiodłem się. Co prawda region Piemontu, gdzie leży Saluzzo, w niczym nie przypominał gorącego południa, to jednak ma w sobie coś czego warto doświadczyć. Zimowy krajobraz Alp ze średniowiecznymi budynkami zachwyca za każdym razem! Ach te Włochy!

Winter 2009 – to kolejny, tym razem samotny plener, ukazujący naturę w zimowej szacie. Co prawda kilka razy próbowaliśmy z Sylverem zaaranżować jakiś wspólny wypad, niestety nie udało się nam to z różnych względów. A to akurat mięliśmy inne sprawy na głowie, a to znowu pogoda była nie taka lub też po prostu nie było śniegu. Któregoś jednak dnia, zima w końcu zawitała w nasze progi i nie było już czasu na jakiekolwiek ustalenia. Po prostu wziąłem aparat i korzystając z wolnej chwili wyruszyłem w teren. Owoce mojego samotnego wypadu zamieszczam w galerii.

Niedaleko Łowicza jest miejsce, gdzie czas się zatrzymał i zapisał w kamieniu. To Arkadia romantyczno sentymentalny park założony w 1778 roku przez Helenę Radziwiłłową z Przeździeckich, żonę Michała Hieronima Radziwiłła, właściciela majątku i pałacu w Nieborowie. To kolejne niezwykłe miejsce które odwiedziliśmy podczas jednego z naszych plenerów. W parku stworzonym w stylu angielskim, spotkamy wiele ciekawych, „dotkniętych starożytnością” budynków zachęcających do zadumy i zrobienia zdjęcia. Arkadia była uważana przez poetów za krainę wiecznego szczęścia – ziemski raj, symbol wyidealizowanej krainy spokoju, ładu, sielankowej, wiecznej szczęśliwości i beztroski. My z pewnością to wszystko przeżywaliśmy, chodząc jej ścieżkami i zapisując to co w danej chwili nam ukazywała. Czar prysł z chwilą wyjścia poza bramę Arkadii. Na pocieszenie, pozostały zdjęcia i zaproszenie na kolejny wiosenny plener. My chętnie z niego skorzystamy i Was również do tego zachęcamy. Tymczasem obejrzyjcie nasze zdjęcia, wykonane pod „bacznym okiem Diany, Murgrabiego i Arcykapłana”.

Lubię patrzeć w niebo, bo mówi mi, że jest coś jeszcze więcej, tam w górze, ponad ziemią. Lubię ścigać się z chmurami, układającymi się w fantastyczne wzory i obrazy. Kto z nas nie wierzył kiedyś w ukryte miasto między chmurami ? Kto nie chciał być aniołem wygrzewającym się w słońcu na chmurce? Chmury szczególnie wyglądają pięknie, gdy przecina ich blask wschodzącego i zachodzącego słońca. Stają się fantazją, którą pragniemy dotknąć, choć przez chwilę. Chwilę, która znika i tworzy się na nowo w innych już barwach. Czasami chciałoby się nigdy nie schodzić z chmur na ziemię... Zapraszam do bujania w obłokach.

Jedni lubią czas spędzać nad morzem inni w górach. Ja zdecydowanie wolę jednak góry. Moja żona również. To Ona zaraziła mnie górską pasją i nie wyobrażam sobie roku bez odwiedzenia polskich gór. W górach zawsze jest ciekawie. Zawsze jest co robić, no chyba, że pada deszcz. Ale i nawet wtedy można sobie zorganizować czas. Niejedna przytulna karczma przytuli studzonego wędrowca i pokrzepi grzanym piwem z goździkami. Uwielbiam smak tego lenistwa. W galerii przedstawiam Wam zdjęcia które wykonałem podczas moich pobytów w górach. Dotyczą one różnych okresów. Nie ma tutaj ciągłości opowieści o górskich bezdrożach, ale to co najbardziej lubię, różnorodność. Nic dziwnego. Takie są przecież góry. Góralu, czy ci nie żal...?

„Nie szata zdobi człowieka, lecz człowiek szatę”. Jednak w takim dniu, jak własny ślub powinniśmy wyglądać wyjątkowo. Przedstawiamy Wam kilka zdjęć, obrazujących wyjątkowość sukien ślubnych. Każda z nich jest nie powtarzalna i dodaje magicznego blasku osobie, która je założy w tym wyjątkowym i jedynym dniu naszego życia. My również byliśmy pod wielkim urokiem owych kreacji. Spróbujmy razem odnaleźć w nich piękno.

To było wyjątkowe wydarzenie w Łowiczu. Prawdziwa lekcja „żywej historii”. Pierwsze tego typu wydarzenie – rekonstrukcja na Ziemi Łowickiej. Składała się ona z dwóch części: nocnej i dziennej. Wieczorem 13 października 2007 roku, można było obejrzeć wejście wojsk niemieckich do miasta, masowany atak bombowy, poległych jego mieszkańców oraz próbę walki harcerzy i polskich żołnierzy z okupantem. Walka ta jak wiemy, z góry skazana była na niepowodzenie. Przypomina jednak o bohaterstwie ludzi, którzy w tym okresie przelali za Ojczyznę swoją krew. Drugiego dnia rekonstrukcji, 14 października nad rzeką Bzurą rozegrała się kolejna bitwa. Tym razem oglądaliśmy zmagania 10 Pułku Piechoty z Niemcami. Wejście oddziałów niemieckich przy wsparciu czołgów i broni maszynowej, przeprawę przez rzekę, walki w okopach. Zatrzymajmy się na chwilę nad tymi wydarzeniami oglądając zdjęcia, mając na uwadze fakt, jak dobrze żyć nam teraz w wolnej Polsce.